Nu het ticket geboekt is (te krap), de bagage ingepakt (te zwaar) en het eerste stuk rijden gepland (te ver) begin ik zenuwachtig te worden. Over praktische zaken - lukt het me om harnas en handkoffer de trein in te hijsen? Heb ik genoeg tijd om de transfer van Sydney international naar Sydney domestic te maken? Moet ik nou de Litesport4 of de Litespeed3 meenemen? Kan ik de sleutel van Conrads huis vinden? Maar eigenlijk meer nog over de vraag hoe het zal zijn om iedereen na vijf jaar weer te zien. Een groot deel van de Newy club is zwaar complotgelovig inmiddels, veel mensen vliegen geen delta meer, ik durf het hek voor Dixon park niet meer aan, we zijn allemaal aan het oud worden. En over het vliegen: durf ik nog te landen bij Corryong, heb ik nog voldoende spierkracht voor de rodeo van Forbes?
Om mezelf te kalmeren en me weer te verheugen denk ik aan het geklok van de magpies en het getingel van de bellbirds. De ocean pool in Merewether. Omhelzen van mensen die me erg dierbaar zijn. En wie weet, af en toe toch nog een mooie vlucht maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten