2026. Het feest was geweldig. Carl had een soort 'ruimte' versierd met lampjes en glitter en gekke dingen en danspodia en drank. Er waren dramatische wolken en een felle bijna volle maan. Eindeloze techno. Ik voelde hoe ik verbonden was met het al en vrij. Er zijn hier mensen waar ik ontzettend veel van hou en het is fijn om te dansen in de wind.
Jammer genoeg ben ik gevallen en nou heb ik een bijzonder pijnlijke duim. Maar aangezien ik toch niet veel meer dan hopjes doe zal het wel gaan. Gisteren weer een uitstekende start en veel applaus van de schermvliegers, dat is altijd leuk. En Paul stond met auto en al naast me nog voordat ik de vleugel had ingepakt. Maar de landing sloeg nergens op en toen ik Paul naar de weststart bracht zag ik dat ik daar helemaal niet meer durf te landen. De bombout is verplaatst en nu ziet het er nog slechter uit: klein, bomen en hekken er omheen, helling en distels. Boven ons hoofd zagen we de mammatus van een trog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten