Donderdagochtend was er een total fireban, dan mag je niet eens met auto's de berg op omdat de hete uitlaten het gras in brand kunnen steken. En de weersvoorspelling was ook al niet gunstig voor zeilvliegen. En de lucht zag er griezelig uit door alle rook. De camping was al flink verlaten toen ik opstond, Selmsy was middenin de nacht vertrokken om voor de ergste hitte thuis te zijn, en veel hangies pakten in. Tijdens de briefing werd er nog verzonnen dat we op luchtbedden de rivier af zouden kunnen zakken maar een uurtje later werd ons afgeraden om al te ver van je spullen weg te dwalen. De branden ten westen van ons waren nog niet onder controle en de wind stond hard onze kant op, en de rook veroorzaakte droog onweer met bliksem zodat er elk moment ergens een nieuw vuurtje kon ontstaan. Ik wisselde het inpakken van m'n auto af met dipjes in de rivier en met rondvragen wat anderen gingen doen. Als Noord-Europeaan heb ik totaal geen verstand van natuurbranden. Het engste was dat mensen vertelden dat de wegen afgesloten zouden worden zodat je alleen nog maar via dirttracks weg zou kunnen komen. Toen er behalve witte asvlokjes ook zwartgeblakerde bladeren begonnen rond te waaien besloot ik ook te gaan. Ik wachtte nog even op Charlie en Stanley, die net vijf minuten voor mijn besluit een berichtje hadden gekregen dat we moesten evacueren. Ik ontving niks omdat ik de cabin met email had geboekt maar ik was dus geen seconde te vroeg. Na een snelle omhelzing scheurde ik richting Towong, niet de route die Waze adviseerde want dat leek me te dicht bij de branden te komen. Op de radio werd elk kwartier opgeroepen tot evacuatie. M'n weg leek af en toe recht op het vuur af te gaan en er waren veel meer tegenliggers dan auto's die mijn kant op gingen, dus ik bleef zenuwachtig over de vraag of ik wel de goeie kant op ging. Toen m'n weg afgesloten bleek was ik er helemaal klaar mee. Gelukkig kon ik over Holbrook en zag ik de lucht wat helderder worden dus van echte paniek was geen sprake, maar spannend was het wel. Wat ben ik blij met een goeie auto en een volle benzinetank!
Ik dacht meteen door te rijden naar Forbes maar het begon te schemeren en dan loop je altijd het risico dat je tegen een kangeroe aanknalt, dus ik zocht een campingkje op waar ik om half tien lekker in m'n geleende tentje op m'n geleende bedje naar de airco's van de motorhomes om me heen lag te luisteren.
Na een traag ontbijt (zelfs het meest basale kampeerterrein heeft hier in ieder geval een koelkast, waterkoker en broodrooster) kwam ik tegen lunchtijd in Forbes aan. Mikael raakte totaal in paniek bij de suggestie dat ik me nu al meldde bij ons huis dus ik beloofde de komende twee nachten een kampeerplekje te zoeken. Dat is gelukt, ondanks het Elvisfestival in Parkes. Ik heb het allerallerallerlaatste plekje in de Apex zodat ik in de rivier kan zitten en m'n blog kan typen. Met als enige aanspraak dikke bejaarde Aussies die als Elvis of Priscilla zijn verkleed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten