Geslaag wiekend

met Hisako

Alex

vliegveld Maillen

Buuv Ayako dropte vrijdag haar vriendin bij mij: gaan jullie maar over hanggliding praten. Hisako had in de jaren zeventig een beetje gevlogen, en nu heeft ze het op haar vierenzestigste weer opgepakt. We konden het meteen erg goed vinden en bovendien blijken we nog best veel gemeenschappelijke kennissen te hebben. Heerlijk die verbinding over de hele aardbol heen.
Zaterdag was er een familiereunie van de Raymakers, via mijn moeders grootvader zijn we daar dan weer verbonden met tientallen neven, nichten, oma's en opa's, oudooms en oudtantes en achterneven en achternichten. Er was vanalles georganiseerd rond het huis met het torentje en de textielfabriek, geinig om te zien dat ik ook uit een nest van katholieke industrielen kom. Naast de heel andere nesten waar ik ook vandaan kom.
Vanmorgen was ik al vroeg op het veld en het was al flink heet toen ik klaar stond maar Jeremy nog niet eens gearriveerd was. Tom nam me mee voor een rondje met de dragonfly. Bloot hoofd blote voeten en het was zeker niet te koud. Wel oorverdovend zo zonder gehoorbescherming. En echt prachtig, de dorpjes en kastelen en hoeves ten zuidoosten van het vliegveld.
Vervolgens startte ik als eerste, bijna gaar gekookt omdat het nogal duurde voordat de tug helemaal klaar was. Het was harstikke stabiel dus ik landde al na tien minuten, ook nog eens niet mooi doordat de wind zo ongeveer nul was maar dan wel uit noord. Ik besloot vanwege de moordende hitte en mijn pijnlijke schouder om het bij dat ene kleine vluchtje te laten, ik was al heel tevreden met het rondje met Tom en ik besloot de rest van de middag op de start te helpen. Maar terwijl ik in stond te pakken nodigde Alex me uit voor een vlucht met zijn gesloten ulm en dat leek me toch nog leuker dan dolly's ophalen. Het werd een uur over dezelfde heuvels en hoeves maar dan nog verder, over Dinant, over de Maas en over de Lesse, heel erg prachtig. Alex draaide rond elk kasteel een paar rondjes zodat ik kiekjes kon maken, maar toen hij me plotseling vroeg Maillen aan te wijzen wist ik tot mijn vreugde toch aardig de goeie richting te duiden.