 |
| Dario |
Ik haal inmiddels wel genoeg voldoening uit het netjes oplijnen van de deelnemers, zelf naar beneden zeilen (bijna letterlijk gisteren, ik maakte er een potje van zodat ik in een kwartier op het bombout veld stond)en dan de leadgaggle op goal aan zien komen. Tussendoor probeer ik een beetje te lezen, te kletsen, van de zon te genieten. Iets te eten te snaaien - de lunches hier zijn echt heel slecht. Veel en veel te weinig, soms erg bederfelijk (sla met ei!), en enorm milieu-onvriendelijk en onhandig in plastic bakjes met plastic vorkjes. Daar staat dan wel weer tegenover dat er veel staf is en de meesten lijken me heel lief, ze rennen voor me alsof ik een prinses ben in plaats van een opportunistische vrijvlieger die een handje helpt. Bijna niemand spreekt engels dus het is natuurlijk de vraag hoe aardig ze echt zijn, maarik laat me de Italiaanse charme graag welgevallen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten